Kiedy spotkałem i poznałem Pawła, nie byłem w stanie pojąć dlaczego.
Dlaczego w świecie, szarości i smutnych rzeczy, które Nas atakują z każdej strony każdego dnia, ktoś może wprowadzać światełko do Naszej codziennej rzeczywistości. Teraz rozumiem. Zapraszam na krótkie spotkanie z 'Muzyczną krainą' i podróżą wgłąb wyobraźni.
Paweł Sadowski, kompozytor, aranżer, instrumentalista, wpadł kiedyś na pomysł, by zrobić coś fajnego dla dzieci i z dziećmi.
- Dzieci, to wieczna inspiracja - mówi Paweł, są wyjątkowe, niepowtarzalne, maja swój urok, rozwijam tę myśl poprzez moje projekty: Akademię Grania i Muzykowania oraz Muzyczną Krainę.
- Tworzymy z dziećmi i dla dzieci. Tak by Naszymi piosenkami oddziaływać na wyobraźnię, by słuchacze mogli przenieść się w krainę wyobraźni, by współtworzyć Nasze historie.
Wydaliśmy 2 płyty: Kraina wyobraźni i Po cichutku. Teraz pracujemy nad trzecim materiałem.
- Skład, od początku 2006 roku odkąd gramy w prawdzie ciągle się zmieniał ale teraz możemy poszczycić się zgraną ekipą i tak wokalnie Nasze dzieciaczki to Lena i Liza Litwińskie, Monika i Kinga Krefft oraz Karol Gazda, wspomagamy ich muzycznie w składzie: Ewa Juszczyk-Kowalkowska, Monika i Krzysztof Dudek oraz moja skromna osoba. Każdy z Nas ma duże doświadczenia muzyczne, poczynając od skończonych szkół, po wcześniejszą pracę zawodową, współpracę z teatrami, filharmonią etc. Dzieci zaś mogą poszczycić się główną wygraną w programie: Od przedszkola do Opola w 2006 roku.
- Zapraszam Was do krótkiego posłuchania utworów z płyty 'Kraina Wyobraźni '
oraz 'Po cichutku'
- Oprócz nagrywania, prowadzimy też zajęcia w szkołach i przedszkolach, uczymy grać na instrumentach takich jak pianino czy gitara, czy też komponujemy i piszemy piosenki na życzenie.
- 23 listopada 2010 na terenie Radia Gdańsk, o godz 9.30 i 11.00, odbędą się dwa koncerty "Po cichutku - podróż do Krainy Wyobraźni". W koncercie będą uczestniczyć dzieci ze szkoły podstawowej nr 27 w Gdańsku, szkoły podstawowej NIEDŹWIADEK oraz przedszkola HORYZONCIK. :-) zapraszamy!
Pawle, do czego zmierzasz tym co robisz?
- Do sukcesu (śmiech), nie, oczywiście żartuję!, tak na prawdę, to chyba do samorealizacji i własnej satysfakcji, po prostu lubię to robić, współpraca z dziećmi jest inspirująca i daje Nam napęd na dalsze działania. Zapraszam serdecznie do Nas na Przymorze do Domu Kultury przy ul. Śląskiej 66B I piętro.
Dziękuję za rozmowę. Miło było poznać.
Muszę powiedzieć Wam drodzy czytelnicy, iż będąc na próbie zespołu, podczas której realizowałem wywiad, skutecznie zapomniałem o otaczającym mnie świecie, dałem nura w błogi stan nieświadomości tego co mnie otacza, wszystko to dzięki dźwiękom i słowom.
Oczywiście całą drogę do domu nuciłem 'po cichutku... po malutku...':) POLECAM!!!
Codzienna porcja streamu z roznych dziwnych rzeczy! www.twitch.tv/szymekkrusz
Szukaj na tym blogu
wtorek, 16 listopada 2010
sobota, 13 listopada 2010
piątek, 12 listopada 2010
11.11.10 Żan Miszel Żar - a Ja mam Żal...
12 akredytacji na Polskę, żenua, chaos organizacyjny, polowa akredytowanych z Metal Mind - zakaz wstępu, ludzie, którzy przyjechali z Polski do Gdańska... Miało być foto 7 kawałków, na miejscu okazało się, że 6-ciu.
A Paniusia z francuskiej ochrony dała popis i wykopała wszystkich po 3 utworach, nie wspominając o wcześniejszym przymusie opuszczenia fosy na lewy i prawy skraj.
Panie Żar, mam Żal.
A Paniusia z francuskiej ochrony dała popis i wykopała wszystkich po 3 utworach, nie wspominając o wcześniejszym przymusie opuszczenia fosy na lewy i prawy skraj.
Panie Żar, mam Żal.
sobota, 6 listopada 2010
05.11.10 Nemiroff World Cup 2010 Armwrestling Sopot
Byłem. Darmowych drinków nie piłem, masa ludzi przyszła by pochlać za free. Żenua. Sam event nawet nawet, obsada mocna, polskie srebro pierwszego dnia, gratki.
BONUS:
czwartek, 4 listopada 2010
03.11.10 Metamorfozy czas zacząć...
Oferta skierowana do każdego, kto wątpi, że nie można wyglądać i czuć się jeszcze lepiej...
c.d.n. ....
sobota, 23 października 2010
poniedziałek, 11 października 2010
09.10.10 Z cyklu Ludzie: Ania
Oby każdy z Nas był oddany swej pasji tak jak Ania.
Anię Rybicką poznałem przez mojego kolegę Tarasa Kubraka.
Pełnego profilu osobowego Ani popularnie zwanej 'Rybką' chyba nie muszę Wam drodzy czytelnicy przedstawiać, to Nasza wybitna florecistka, min. srebrna medalistka z Sydney, mistrzyni świata z Hawany itp.
Postanowiłem zrobić coś niesztampowego i namówiłem Anię na krótki wywiad połączony z mini sesją zdjęciową, w którego zamiarze było ukazanie jej sylwetki 'po godzinach' i na luzie.
Aniu, dlaczego floret?
- Dlaczego? Przypadek. Poszłam do szkoły w Sopocie, spotkałam tam Longina Szmita, potem była szkoła floretu w Oliwie i mnie wciągneło na dobre. Floret to niesamowita gra strategiczna, warto ją poznać.
Największy Twój sukces?
- Hmmm... Chyba takim momentem przełomowym był dla mnie Seul w 1999, do którego jechałam nękana kontuzjami kolana, powiedziałam sobie, że jak nie będzie wyniku, kończę z floretem, no i udało się zdobyć srebro (smiech).
Dostałam tam dzwon buddyjski, który jako jedyny zajmuje honorowe miejsce w moim pokoju.
To mnie zdeterminowało do walki i odnoszenia późniejszych sukcesów jak choćby srebro w Sydney w 2000 roku.
Czy jest Ci czasem ciężko?
- O tak, nawet bardzo ciężko, szczególnie, że od 4 lat łączę sport z pracą w dużej korporacji, wcześniej na studiach też nie było łatwo, natomiast teraz standardem jest, iż jestem zajęta codziennie od 7-22, a weekendy sporadycznie wolne (smiech) ale chyba najcieżej jest pokonać kontuzje, których miałam niesamowicie wiele, wstać, otrząsnąć się, wrócić do formy - to niebywale trudne.
Masz czas na jakieś inne zainteresowania? nie wiem, może gotowanie?:)
- (śmiech) szybciej pieczenie, szczególnie ciast! no i głównie nadal sport, dużo pływam, jeżdżę na rowerowe wycieczki, które sama lubię sobie zaplanować, kino, książka, języki obce.
'Rybka' jakiej nie znacie?
- Przede wszystkim rodzina. Mam dwóch braci i siostrę, jesteśmy bardzo zżyci, jak czterej muszkieterowie (śmiech).
Cenię sobie także przyjaciól, tu obalę mity o niemożności posiadania prawdziwej przyjaźni damsko-męskiej, pozdrawiam Michała i Karola, da się!, no i oczywiście przyjaciółki, rozsiane po całym świecie oraz nasza drużyna. To nie jest tylko tak, ze bardzo dobrze się rozumiemy na treningach czy zawodach, czesto wychodzimy razem 'po godzinach', rozmawiamy, jesteśmy ze sobą masę czasu i doskonale się znamy. Każda z dziewczyn to wyrazista osobowość, wyróżniająca się z tłumu, to daje nam te 100% energii, która możemy wytworzyć w krytycznym momencie. Tu drzemie chyba Nasza siła.
O czym marzysz?
- O rodzinie. O dzieciach, jest to w tej chwili dla mnie luxus, może kiedys? Myślę, że dla własnej rodziny, byłabym skłonna do poświęceń takich jak rezygnacja ze sportu czy pracy zawodowej. Sama pochodzę z dużej rodziny i chyba nie wyobrażam sobie innego życia.
Hasło na nowy dzień dla czytelników?
- Skrytożercom uśmiechu mówimy NIE! (śmiech)
Anię Rybicką poznałem przez mojego kolegę Tarasa Kubraka.
Pełnego profilu osobowego Ani popularnie zwanej 'Rybką' chyba nie muszę Wam drodzy czytelnicy przedstawiać, to Nasza wybitna florecistka, min. srebrna medalistka z Sydney, mistrzyni świata z Hawany itp.
Postanowiłem zrobić coś niesztampowego i namówiłem Anię na krótki wywiad połączony z mini sesją zdjęciową, w którego zamiarze było ukazanie jej sylwetki 'po godzinach' i na luzie.
Aniu, dlaczego floret?
- Dlaczego? Przypadek. Poszłam do szkoły w Sopocie, spotkałam tam Longina Szmita, potem była szkoła floretu w Oliwie i mnie wciągneło na dobre. Floret to niesamowita gra strategiczna, warto ją poznać.
Największy Twój sukces?
- Hmmm... Chyba takim momentem przełomowym był dla mnie Seul w 1999, do którego jechałam nękana kontuzjami kolana, powiedziałam sobie, że jak nie będzie wyniku, kończę z floretem, no i udało się zdobyć srebro (smiech).
Dostałam tam dzwon buddyjski, który jako jedyny zajmuje honorowe miejsce w moim pokoju.
To mnie zdeterminowało do walki i odnoszenia późniejszych sukcesów jak choćby srebro w Sydney w 2000 roku.
Czy jest Ci czasem ciężko?
- O tak, nawet bardzo ciężko, szczególnie, że od 4 lat łączę sport z pracą w dużej korporacji, wcześniej na studiach też nie było łatwo, natomiast teraz standardem jest, iż jestem zajęta codziennie od 7-22, a weekendy sporadycznie wolne (smiech) ale chyba najcieżej jest pokonać kontuzje, których miałam niesamowicie wiele, wstać, otrząsnąć się, wrócić do formy - to niebywale trudne.
Masz czas na jakieś inne zainteresowania? nie wiem, może gotowanie?:)
- (śmiech) szybciej pieczenie, szczególnie ciast! no i głównie nadal sport, dużo pływam, jeżdżę na rowerowe wycieczki, które sama lubię sobie zaplanować, kino, książka, języki obce.
'Rybka' jakiej nie znacie?
- Przede wszystkim rodzina. Mam dwóch braci i siostrę, jesteśmy bardzo zżyci, jak czterej muszkieterowie (śmiech).
Cenię sobie także przyjaciól, tu obalę mity o niemożności posiadania prawdziwej przyjaźni damsko-męskiej, pozdrawiam Michała i Karola, da się!, no i oczywiście przyjaciółki, rozsiane po całym świecie oraz nasza drużyna. To nie jest tylko tak, ze bardzo dobrze się rozumiemy na treningach czy zawodach, czesto wychodzimy razem 'po godzinach', rozmawiamy, jesteśmy ze sobą masę czasu i doskonale się znamy. Każda z dziewczyn to wyrazista osobowość, wyróżniająca się z tłumu, to daje nam te 100% energii, która możemy wytworzyć w krytycznym momencie. Tu drzemie chyba Nasza siła.
O czym marzysz?
- O rodzinie. O dzieciach, jest to w tej chwili dla mnie luxus, może kiedys? Myślę, że dla własnej rodziny, byłabym skłonna do poświęceń takich jak rezygnacja ze sportu czy pracy zawodowej. Sama pochodzę z dużej rodziny i chyba nie wyobrażam sobie innego życia.
Hasło na nowy dzień dla czytelników?
- Skrytożercom uśmiechu mówimy NIE! (śmiech)
Subskrybuj:
Posty (Atom)
















